Nasi znajomi z poprzednich wydań bloga tym razem zamknęli się w trzy osobowym składzie, na długie dziesięć dni, gdzieś na rubieżach prowincji Quebec, w zaciszu drewnianej chaty. Nie mieli żadnych wielkich planów, ani tym bardziej oczekiwań, które potrafią, nie tylko w myślach, wygładzić każdą "fałszywą" nutę. Po tym czasie spędzonym na wspólnym muzykowaniu, długich rozmowach przy kominku i jeszcze dłuższych spacerach pośród drzew i śniegu, wyszli z ośmioma nowymi piosenkami. Słychać w nich ciężar ostatnich lat i zmęczenie udawaniem, że wszystko zmierza w dobrą stronę.
Wokalistka i autorka tekstów Elizabeth Powell od dawna pisze o tym, jak nieraz trudno utrzymać równowagę pomiędzy oczekiwaniami branży i publiczności, a tym, co człowiek faktycznie jest w stanie znieść. Na wydanym wczoraj albumie "LASTS" nie ma miejsca na ozdobniki czy pocieszenie.
W kolejnych kompozycjach dominuje dość surowy dźwięk gitar - oczywiście jak na ulubioną dla nich estetykę i możliwości zespołu. Do tego kilka niewygodnych prawd o przemijaniu, kruchości życia oraz upór kogoś, kto mimo wszystko postanowił pozostać do końca. Sesja w położonym na północnym zachodzie Montrealu Harrington odbyła się w środku wyjątkowo mroźnej zimy. Powell zaprosiła tam tylko dwójkę przyjaciół: perkusistę Michaela Belysę oraz gitarzystę i realizatora dźwięku Michaela Feuerstacka. Na miejsce przyjechali zaledwie z niewyraźnymi szkicami piosenek. Pozwolili, żeby pomysły i aranżacje wykluwały się na bieżąco podczas wspólnego grania na żywo.
"Zależało mi na tym, żeby czuć się całkowicie bezpiecznie i nagrywać tę płytę z ludźmi, przy których nie muszę się martwić, że zostałam źle zrozumiana..." - tłumaczyła Elizabeth Powell.
Słychać to w sposobie realizacji całego materiału. Zamiast sterylnej produkcji z poprzedniego albumu zatytułowanego "Performences", mamy tu chropowatą przestrzeń, którą tworzą gitary, bas, i okazjonalnie "pedal steel" Feuerstacka. Zespół opiera budowanie utworów na powtarzaniu fraz. Singlowy "4.44" wcześniej nosił roboczy tytuł "Harmonic Nation". Stanowił odpowiedź na fałszywe informacje o grupie, które krążyły w sieci. "Cats" został zainspirowany wyobrażeniem kotów włamujących się do pustego studia.
Elizabeth Powell mierzy się na tej płycie z bezsilnością wobec upływu czasu, starzenia się i chorób, które dotykają jej rodziców, przemocą i nadużyciami w przemyśle muzycznym. "Życie potrafi stać się nie do zniesienia, a muzyka jest miejscem, do którego zmierzam, żeby to przetrawić" - oświadczyła w trakcie wywiadu. Przed premierą albumu Powell powiedziała, że ta płyta to dla niej nie zapis porażki, lecz rodzaj listu miłosnego do "samego faktu istnienia". W przestrzeni ośmiu kompozycji ta podkreślana przez autorkę tekstów nieumiejętność dopasowania się do cudzego rytmu przestaje być wadą. A staje się strategią przetrwania.
(nota 7.5/10)
Wczoraj ukazała się zapowiadana przeze mnie płyta "Repetition Compulsion" brytyjskiej grupy Black Doldrums.
Wczoraj ukazała się również płyta kolejnego naszego znajomego duńskiego artysty Trentemoller, zatytułowana po prostu "Trentemoller".
Przeniesiemy się do Tuscon w stanie Arizona, sympatyczne trio Femal Gaze, oraz ich nowy singiel.
Kolejna nowość zabierze nas do Nowego Yorku, gdzie działa grupa Kittridge, która kilka dni temu opublikowała nowy singiel.
Kilka tygodni temu jego utwór zdobył zaszczytne miano "miss tygodnia". W międzyczasie ukazała się cała płyta zatytułowana "The Weather Of The World". Przed Wami kolejna piosenka z tej udanej płyty autorstwa libańskiego artysty Karla Mattara.
Kolejna nowość z wytwórni Saddle Creek Rec., i kolejna nasza znajoma - Katherine Paul oraz jej projekt Black Belt Eagle Scout.
KĄCIK IMPROWIZOWANY - zmierzamy prosto na Brooklyn, gdzie rezyduje Anna Butters, John Raymond i Ben Luminsdaine. Wczoraj ukazała się ich wspólna i zapowiadana przeze mnie płyta "Beginningless", którą warto posłuchać w całości.